27. okt, 2021

Tekst

Die uitgever ben je nog nooit tegengekomen. 

Dat klopt.

Uitgeverij Zon is geen echte uitgever, maar ik wil graag een boekje in eigen beheer uitgeven. En met een ISBN op de achterkant waar ik zeggenschap over heb. Dat kan alleen als je zelf de uitgever bent. Dus dat moet dan maar. Volkomen legaal. 

 Maar waarom ZON?

Tja, goeie vraag.

Zoals het gaat met mijn beste invallen kan ik ze zelden goed uitleggen, maar ik doe een poging.

De naam maakt mij vrolijk. Ik begon zelfs een beetje hardop te lachen toen uitgeverij ZON mij te binnen schoot. Dat vond ik een goed teken, want toen het besef daagde dat een ISBN in mijn geval met een uitgeversstatus gepaard gaat, moest ik helemaal niet lachen. Integendeel. Ineens vond ik De Jufferswaard, een landje dat verbeelding voedt, een bloedserieuze zaak.

En dat terwijl ik zo had genoten van het idee, de uitwerking ervan, de vanzelfsprekende manier waarop de onderwerpen zich aandienden en waartoe ik mij al schrijvend ging verhouden, het vertrouwen dat ik opbouwde in de mogelijkheid van uitgeven.

Stap voor stap, zei ik steeds tegen mijzelf. 

Nu dus het uitgeven.

Dat heeft een andere insteek van mij nodig dan schrijven.

Misschien dat ZON daarom zo helder bij mij binnenkwam. Het wist zich geroepen. 

Zon is precies wat ik bij die taak nodig heb: licht, warmte, een zekere afstand en vooral; spelen met schaduw. De schaduw gaat over zorgen maken: Schrijven kan in een achterkamertje, maar de markt verkennen, mijn eigen bundel met teksten over de Jufferswaard onder de aandacht brengen, dat is van een totaal andere orde. Dat is bijna zelf in de zon gaan staan.

Nou en?

Geeft niks.

De zon is er toch voor iedereen? 

Voor lezers, schrijvers, uitgevers, voor.......nou ja, wat ik al zei: echt voor iedereen.